Adviestraject
8 mei 2026
Te weinig stroomcapaciteit? Een vastgelopen aansluiting hoeft je groeiplannen niet te blokkeren. In deze blog laten we aan de hand van een recente casus zien hoe een adviestraject stap voor stap leidt tot een onderbouwd investeringsbesluit.
De ondernemer in deze casus had concrete plannen. Verduurzaming via zonnepanelen en batterijopslag, laadpalen voor bezoekers, en elektrificatie van een aantal bedrijfsprocessen. De aansluitcapaciteit liet dat niet zonder meer toe, en uitbreiding via het net zat er voorlopig niet in: tien jaar wachttijd, geen garantie.
De vraag op tafel: wat is technisch mogelijk binnen de huidige aansluiting, en welke investering levert het meest op?
Voordat ik aan scenario's begin, kijk ik altijd eerst naar wat er nu gebeurt. En daar zat al een verhaal dat de ondernemer niet kende.
Bij het analyseren van de kwartierwaardes over heel 2025 vonden er overschrijdingen plaats van het gecontracteerd transportvermogen. 31 dagen verspreid over het jaar, met een piek van 70,2 kW tegenover een GTV van 59 kW.
Dit is iets wat ik vaker zie. Overschrijdingen verstoppen zich in de data, en de meeste ondernemers krijgen er pas signaal over als de netbeheerder begint met waarschuwingen. Of erger: een boete, of stroomuitval op een ongelegen moment.
Dit was het eerste concrete actiepunt: ongeacht welk scenario gekozen zou worden, deze pieken moesten verdwijnen.
Vanuit die basis heb ik drie scenario's doorgerekend. Niet om de klant te overladen met opties, maar om inzichtelijk te maken wat elke laag aan investering technisch en financieel doet.
Scenario 1: alleen een batterij. Een batterij van 90 kW / 261 kWh, aangestuurd door een EMS, lost de overschrijdingen volledig op. Pieken worden afgevlakt naar 59 kW, en de batterij koopt slim in op goedkope momenten. Technisch sluitend, maar de financiële opbrengst blijft beperkt tot besparing op de energierekening.
Scenario 2: batterij plus zonnepanelen. Hier komt eigen opwek bij. 80 panelen leveren 28,8 MWh per jaar, waarvan 100% direct of via de batterij wordt gebruikt. De netafname daalt van 227 naar 210 MWh, en 12,7% van het verbruik komt nu uit eigen opwek.
Scenario 3: batterij, zon en laadinfrastructuur. Zeven laadpunten van 11 kW worden toegevoegd, samen goed voor 187 MWh laden per jaar. Het totale verbruik bijna verdubbelt, maar door load balancing en de batterij blijft de piek binnen het GTV. Zonder die slimme sturing zou alleen het gelijktijdig laden van zeven voertuigen al 77 kW toevoegen, ruim boven de aansluiting.
Drie technisch werkende oplossingen dus. Maar de businesscase vertelt een heel ander verhaal.
Dit is het moment waarop veel ondernemers verbaasd opkijken. Want intuïtief denk je: hoe meer ik investeer, hoe langer het duurt voordat ik het terugverdien. De cijfers laten precies het tegenovergestelde zien.
Scenario | Netto investering | Jaarlijkse opbrengst | Terugverdientijd |
|---|---|---|---|
| € 60.926 | € 5.960 | 10,2 jaar |
| € 65.048 | € 8.285 | 7,9 jaar |
| € 68.072 | € 39.814 | 1,7 jaar |
Tussen scenario 1 en 3 zit € 7.146 verschil in netto investering. Maar de jaarlijkse opbrengst gaat van € 5.960 naar € 39.814. De laadpaalexploitatie levert € 46.750 per jaar op, en de ERE-certificaten nog eens € 18.700. Daar staat tegenover dat de energiekosten stijgen door het laden zelf (€ 25.636), maar netto blijft er een fors bedrag over.
Een terugverdientijd van 1,7 jaar is wel uitzonderlijk gunstig, en wordt grotendeels gedreven door de commerciële laadpaalinzet op deze specifieke locatie. Bij een bedrijf zonder bezoekersvolume voor laden ziet de uitkomst er anders uit. Dan is vier tot zeven jaar realistischer, afhankelijk van het verbruiksprofiel en de toekomstplannen. Nog steeds een prima investering, maar het laat zien waarom elke casus zijn eigen doorrekening verdient.
Wat in deze casus de doorslag gaf naast het verdienmodel, waren de subsidies. Flex-e dekt 40% van de investering in flexibiliteitsmaatregelen zoals batterijen, SPRILA doet hetzelfde voor laadinfrastructuur, en de EIA levert nog eens circa 10% netto belastingvoordeel op. Samen bracht dat de bruto investering van € 123.005 terug naar een netto van € 68.072. Bijna een halvering.
Het lastige aan deze regelingen: strikte aanvraagperiodes, niet altijd combineerbaar, beperkte budgetten. Flex-e loopt dit jaar bijvoorbeeld van 6 mei tot 15 oktober, op volgorde van binnenkomst. Wie te laat is, mist het.
In een adviestraject regel ik de volledige aanvraag, inclusief het afwijzingsrisico. Dat is bewust onderdeel van mijn werkwijze: een goede businesscase op papier is pas een goede businesscase als de subsidie ook daadwerkelijk binnenkomt.
Een adviesrapport is geen eindpunt. Het is het moment waarop je weet welke kant je op wilt, maar de uitvoering moet nog gebeuren. Offertes opvragen en vergelijken bij installateurs, technische specificaties controleren, planning afstemmen, de oplevering toetsen aan wat is afgesproken. Hier gaat in de praktijk vaak iets mis, niet door slechte intenties van leveranciers, maar omdat een ondernemer niet de tijd of expertise heeft om scherp te blijven op de details.
In trajecten waar dat past, begeleid ik ook deze fase. Volledig onafhankelijk, zonder belang bij welke leverancier het wordt. Mijn rol is zorgen dat wat in het advies staat, ook is wat er uiteindelijk geïnstalleerd wordt en doet wat het moet doen.
Drie dingen vallen me op in vrijwel elk advies dat ik schrijf.
Het is bijna nooit de batterij die het probleem oplost. Het EMS doet het werk. De batterij is gereedschap, het EMS is de regisseur. Wie alleen een batterij koopt zonder een goed aansturingssysteem, koopt feitelijk een dure noodvoorziening die zijn potentie niet benut.
De eerste offerte is zelden de beste investering. Niet omdat de leverancier het verkeerd aanpakt, maar omdat hij ontwerpt op basis van de vraag die de klant stelt. Die vraag is meestal: "Hoe los ik dit probleem op?" Terwijl de betere vraag is: "Wat is de slimste investering binnen mijn aansluiting, gegeven mijn toekomstplannen?"
Elke casus is anders, en de uitkomst is daarom ook anders. Deze casus komt uit op 1,7 jaar, maar dat zegt vooral iets over deze specifieke combinatie van locatie, bezoekersvolume en groeiplannen. Het patroon dat wel altijd terugkomt: doorrekenen levert bijna zonder uitzondering een betere keuze op dan de eerste offerte aanvaarden.
In deze casus werd het scenario 3, met alle overschrijdingen geëlimineerd en een terugverdientijd ruim binnen twee jaar. Het had net zo goed scenario 1 kunnen zijn als de toekomstplannen anders waren geweest, of als de locatie zich niet leende voor commerciële laadinzet. Het punt is niet welk scenario wint. Het punt is dat je het pas weet als je ze naast elkaar legt.
Heb jij ook plannen die vastlopen op je aansluiting, of het vermoeden dat er overschrijdingen plaatsvinden zonder dat je het precies weet? Plan een kennismaking van 30 minuten via de button hieronder. Daarin kijk ik naar je huidige situatie en bespreken we de mogelijkheden tot de juiste oplossing.
